Νοέμβριος 2
Εξουσία και ανεξαρτησία
Αν Με αγαπάτε, φυλάξτε τις εντολές Μου. (Ιωάννης 14:15).
Ο Κύριός μας ποτέ δεν επιμένει για υπακοή· μας λέει πολύ εμφατικά τι οφείλουμε να κάνουμε, αλλά ποτέ δεν παίρνει μέτρα για να μας αναγκάσει να το κάνουμε. Πρέπει να Τον υπακούμε έχοντας ενότητα πνεύματος μαζί Του. Γι’ αυτό τον λόγο όταν ο Κύριός μας μίλησε για μαθητεία την προλόγισε με ένα ΑΝ - δεν είσαι αναγκασμένος, εκτός αν θέλεις. «Αν κάποιος θέλει να έρθει πίσω Μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του» (Λουκάς 9:23) – «ας παραδώσει το δικαίωμα που έχει πάνω στον εαυτό του σε Μένα». Ο Κύριός μας δεν μιλά για αιώνιες θέσεις, αλλά για να είμαστε χρήσιμοι σ’ Αυτόν κάτω από τις συνθήκες που ζούμε τώρα· γι’ αυτό είναι που ακούεται τόσο αυστηρός (Βλ. Λουκάς 14:26). Ποτέ μην ερμηνεύεις αυτά τα λόγια ξεχωρίζοντάς τα από Εκείνον που τα πρόφερε.
Ο Κύριος δεν μου δίνει κανόνες· καθορίζει το επίπεδό Του με σαφήνεια, και αν η σχέση μου μαζί Του είναι σχέση αγάπης, θα κάνω ό,τι μου λέει χωρίς κανένα δισταγμό. Αν διστάζω, είναι γιατί αγαπώ κάποιον άλλο που Τον ανταγωνίζεται, δηλαδή, τον εαυτό μου. Ο Ιησούς Χριστός δεν θα με βοηθήσει να Τον υπακούω, αλλά, πρέπει να Τον υπακούω· και όταν Τον υπακούω, εκπληρώνω τον πνευματικό μου προορισμό. Η προσωπική μου ζωή ίσως να είναι γεμάτη με μικρά ασήμαντα περιστατικά, εντελώς απαρατήρητα και ανάξια λόγου, αλλά, αν υπακούω τον Ιησού Χριστό στις όποιες περιστάσεις, γίνονται μικρά ανοίγματα μέσα από τα οποία βλέπω το πρόσωπο του Θεού. Και όταν σταθώ πρόσωπο προς πρόσωπο με τον Θεό θα ανακαλύψω ότι μέσω της δικής μου υπακοής ευλογήθηκαν χιλιάδες. Όταν η Λύτρωση του Θεού φέρει μια ανθρώπινη ψυχή στο σημείο της υπακοής, πάντα δημιουργεί. Αν υπακούω τον Ιησού Χριστό, η Λύτρωση του Θεού θα περάσει από μέσα μου προς άλλες ψυχές, επειδή πίσω από την πράξη της υπακοής βρίσκεται η Πραγματικότητα του Παντοκράτορα Θεού.