Φεβρουάριος 3
Η αναγνωρισμένη απαγόρευση της σχέσης
Γίναμε σαν περικαθάρματα του κόσμου… (Α΄ Κορινθίους 4:9-13).
Αυτά τα λόγια δεν είναι υπερβολή. Ο λόγος που δεν αληθεύουν για μας, που ονομάζουμε τον εαυτό μας διάκονο του ευαγγελίου, δεν είναι ότι ο Παύλος ξεχνούσε την ακριβή τους σημασία όταν τα έλεγε, αλλά ότι εμείς δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να γίνει σκουπίδι, επειδή κρατούμε διακριτικά την αξιοπρέπειά μας σε πολλές σχέσεις. Το να «αναπληρώνω τα υστερήματα των θλίψεων του Χριστού» (Κολοσσαείς 1:24), δεν είναι απόδειξη αγιασμού, αλλά απόδειξη ότι είμαι «ξεχωρισμένος για το ευαγγέλιο» (Ρωμαίους 1:1).
«Αγαπητοί, μην παραξενεύεστε εξαιτίας του βασανισμού που γίνεται σε σας για δοκιμασία» λέει ο Πέτρος (Α΄ Πέτρου 4:12). Αν παραξενευόμαστε για τα πράγματα που αντιμετωπίζουμε, είναι γιατί είμαστε δειλοί. Κρατούμε διακριτικά την αξιοπρέπειά μας στις διάφορες μας σχέσεις και μένουμε μακριά από τη λάσπη λέγοντας: «Δεν θα πέσω χαμηλά· δεν θα λυγίσω». Δεν είσαι αναγκασμένος να το κάνεις· μπορείς μόλις και μετά βίας να σωθείς, αν έτσι το θέλεις· μπορείς να αρνηθείς στον Θεό να σε λογαριάσει ως έναν ξεχωρισμένο για το ευαγγέλιο. Ή μπορείς να πεις: «Δεν με νοιάζει αν με μεταχειρίζονται σαν απόρριμμα της γης, φτάνει να εξαγγέλλεται το ευαγγέλιο». Υπηρέτης του Ιησού Χριστού είναι εκείνος που είναι πρόθυμος να υποφέρει μαρτυρικά για χάρη της πραγματικότητας του ευαγγελίου του Θεού. Όταν ένας κοινός ηθικός άνθρωπος, έρθει αντιμέτωπος με την καταφρόνηση, την ανηθικότητα, την εξαπάτηση, ο αντίχτυπος πάνω στην ανθρώπινή του καλοσύνη είναι τόσο προσβλητικός, που κλείνει την καρδιά του με απόγνωση. Το θαύμα της Λυτρωτικής Πραγματικότητας του Θεού είναι ότι ακόμα και ο πιο κακός και ο πιο αχρείος δεν πέφτουν σε σημείο που να μη τους φθάνει η αγάπη Του. Ο Παύλος δεν είπε ότι ο Θεός τον ξεχώρισε για να δείχνει τι θαυμάσιο άνθρωπο μπορούσε να τον κάνει, αλλά: «για να αποκαλύψει τον Υιό Του μέσα σε μένα» (Γαλάτες 1:16).
