Σεπτέμβριος 21
Ιεραποστολικοί προορισμοί
Τώρα, λοιπόν, λέει ο Κύριος, Αυτός που με έπλασε
για δούλο Του από την κοιλιά… (Ησαΐας 49:5).
Το πρώτο πράγμα που συμβαίνει, μετά που συνειδητοποιούμε την εκλογή μας μέσα στον Χριστό Ιησού από τον Θεό, είναι η καταστροφή των προκαταλήψεών μας και των δικών μας στενών αντιλήψεων και ‘πατριωτισμών’· μεταβαλλόμαστε σε υπηρέτες του σκοπού του Θεού. Όλο το ανθρώπινο γένος δημιουργήθηκε για να δοξάσει τον Θεό και να Τον απολαμβάνει για πάντα. Η αμαρτία έστρεψε το ανθρώπινο γένος προς άλλη κατεύθυνση, αλλά δεν έχει αλλοιώσει καθόλου τον σκοπό του Θεού· και όταν αναγεννηθούμε, μεταφερόμαστε μέσα στην αντίληψη του μεγάλου σκοπού του Θεού για το ανθρώπινο γένος, που είναι: «Είμαι δημιουργημένος για τον Θεό, Αυτός με έπλασε». Αυτή η κατανόηση της εκλογής μας από τον Θεό είναι η πιο χαρμόσυνη κατανόηση στη γη, και πρέπει να μάθουμε να βασιζόμαστε πάνω στον μεγάλο δημιουργικό σκοπό του Θεού. Το πρώτο πράγμα που ο Θεός κάνει μαζί μας είναι να «μεταφέρει μέσα απ’ τα κανάλια μιας μονάχα καρδιάς» τα ενδιαφέροντα ολόκληρου του κόσμου. Η αγάπη του Θεού, η καθαυτή φύση του Θεού, εισάγεται μέσα μας, και αυτή η φύση του Παντοδύναμου Θεού επικεντρώνεται στο εδάφιο: «Έτσι αγάπησε ο Θεός τον κόσμο…» (Ιωάννης 3:16).
Πρέπει να διατηρήσουμε την ψυχή μας ανοικτή στο γεγονός του δημιουργικού σκοπού του Θεού, και να μην τον θολώνουμε με τους δικούς μας σκοπούς. Αν το κάνουμε αυτό, ο Θεός θα πρέπει με βία να παραμερίσει τους σκοπούς μας όσο κι αν αυτό μας πονά. Ο σκοπός για τον οποίο δημιουργείται ο ιεραπόστολος είναι για να μπορεί να είναι δούλος του Θεού, κάποιος μέσα στον οποίο δοξάζεται ο Θεός. Όταν κατανοήσουμε ότι, μέσω της σωτηρίας του Ιησού Χριστού, γινόμαστε εντελώς κατάλληλοι για τον Θεό, τότε θα καταλάβουμε γιατί ο Ιησούς Χριστός είναι τόσο ανυποχώρητος στις απαιτήσεις Του. Απαιτεί απόλυτη ευθύτητα από τους δούλους Του, επειδή έβαλε μέσα τους την καθαυτή φύση του Θεού. Πρόσεξε μήπως λησμονήσεις τον σκοπό του Θεού για τη δική σου ζωή.
