Σεπτέμβριος 17


Ποια η χρησιμότητα του πειρασμού;


Πειρασμός δεν σας κατέλαβε, παρά μονάχα ανθρώπινος·

(Α΄ Κορινθίους 10:13).

Η λέξη «πειρασμός» έχει πάρει κακή σημασία μέσα στον κόσμο· τείνουμε να τη χρησιμοποιούμε λανθασμένα. Ο πειρασμός δεν είναι αμαρτία· είναι κάτι που οπωσδήποτε θα συναντήσουμε, αν είμαστε άνθρωποι. Το να μην πειραζόμαστε, θα σήμαινε ότι είμαστε ανάξιοι ακόμα και για περιφρόνηση. Πολλοί από μας, ωστόσο, υποφέρουμε από πειρασμούς που δεν θα ’πρεπε να υποφέρουμε, απλά και μόνο, επειδή αρνηθήκαμε να αφήσουμε τον Θεό να μας ανεβάσει σε πιο ψηλό επίπεδο, όπου θα αντιμετωπίζαμε πειρασμούς άλλου επιπέδου.

Η προδιάθεση ενός ανθρώπου εσωτερικά, δηλαδή, εκείνο που κατέχει μέσα στην προσωπικότητά του, καθορίζει και το είδος των πειρασμών που αυτός δέχεται εξωτερικά. Ο πειρασμός προσαρμόζεται στη φύση εκείνου που πειράζεται, και αποκαλύπτει τις δυνατότητες αυτής της φύσης. Κάθε άνθρωπος έχει καθορισμένο τον δικό του πειρασμό, ο οποίος και έρχεται στην κατεύθυνση της προδιάθεσης που τον κυβερνά.

Ο πειρασμός είναι μια προτεινόμενη συντόμευση της οδού προς την εκπλήρωση του ύψιστου στο οποίο στοχεύω – όχι προς εκείνο που αντιλαμβάνομαι ως κακό, αλλά προς εκείνο που αντιλαμβάνομαι ως καλό. Ο πειρασμός είναι κάτι που με φέρνει για λίγο σε πλήρη αμηχανία· δεν ξέρω κατά πόσο το πράγμα είναι ορθό ή λάθος. Με το να ενδίδω στον πειρασμό, αποθεώνω κάποιο σαρκικό πόθο, και είναι μια απόδειξη ότι ήταν η δειλία που με απέτρεπε από την αμαρτία προηγουμένως.

Ο πειρασμός δεν είναι κάτι που μπορούμε να αποφύγουμε· είναι ουσιώδης για την ολοκληρωμένη ζωή ενός ανθρώπου. Πρόσεξε μήπως νομίσεις ότι πειράζεσαι διαφορετικά από ότι οι άλλοι· εκείνο που περνάς είναι η κοινή κληρονομιά του ανθρώπινου γένους, και όχι κάτι που κανένας δεν πέρασε πρωτύτερα. Ο Θεός δεν μας σώζει από τους πειρασμούς, αλλά μας βοηθά μέσα σ’ αυτούς (Εβραίους 2:18).