Ιανουάριος 17


Η κλήση για τη φυσική ζωή


Και όταν ο Θεός ευδόκησε…να αποκαλύψει τον Υιό Του

μέσα σε μένα… (Γαλάτες 1:15-16).

Το κάλεσμα του Θεού δεν είναι κάλεσμα σε κάποια ειδική διακονία. Αυτή ίσως να είναι η ερμηνεία που εγώ του δίνω, επειδή η επαφή μου με τη φύση του Θεού με έφερε να κατανοήσω τι θα ήθελα να κάνω για Αυτόν. Ουσιαστικά, το κάλεσμα του Θεού εκφράζει τη δική Του φύση, ενώ η διακονία είναι η έκφραση εκείνου που αρμόζει στη δική μου φύση. Η κλήση για τη φυσική ζωή δηλώνεται από τον απόστολο Παύλο: «Όταν ο Θεός ευδόκησε…να αποκαλύψει τον Υιό Του μέσα σε μένα, για να Τον κηρύττω (δηλαδή να Τον εκφράζω με τη ζωή μου) ανάμεσα στα έθνη».

Η διακονία είναι η υπερχείλιση μιας υπερπλήρους αφοσίωσης· όμως, κατ’ ακρίβεια, δεν υπάρχει κάλεσμα για κάτι τέτοιο· είναι μόνο το δικό μου μικρό πρακτικό μέρος και είναι ο απόηχος της συνταύτισής μου με τη φύση του Θεού. Η διακονία είναι η φυσιολογική ανταπόκριση της ζωής μου. Ο Θεός με φέρνει σε μια σχέση μαζί Του μέσω της οποίας αντιλαμβάνομαι το κάλεσμά Του, και τότε κάνω πράγματα από δικής μου πλευράς από καθαρή αγάπη προς Αυτόν. Το να διακονούμε στον Θεό είναι ένα θεληματικό δώρο αγάπης από μια φύση που άκουσε το κάλεσμά Του. Η διακονία είναι η έκφραση εκείνου που αρμόζει στη δική μου φύση· το κάλεσμα του Θεού είναι η έκφραση της δικής Του φύσης. Επομένως, όταν λαμβάνω τη φύση Του και ακούω το κάλεσμά Του, η φωνή της Θείας φύσης αντηχεί και στα δύο, και τα δύο συνεργάζονται μαζί. Ο Υιός του Θεού αποκαλύπτει τον Εαυτό Του μέσα μου και εγώ Τον υπηρετώ από αφοσίωση σ’ Αυτόν στην καθημερινή μου ζωή.