Ιούνιος 24


Αναγνωρίζοντας ότι η αμαρτία είναι γεγονός


Αυτή είναι η ώρα σας, και η εξουσία του σκότους. (Λουκάς 22:53).

Εκείνο που προκαλεί όλες τις συμφορές στη ζωή είναι το ότι δεν προσαρμοζόμαστε στο γεγονός ότι υπάρχει η αμαρτία. Ίσως να αναφέρεσαι στο ευγενικό ήθος της ανθρώπινης φύσης, αλλά, υπάρχει κάτι στην ανθρώπινη φύση που θα κοροϊδεύει κάθε ιδανικό που έχεις. Αν αρνείσαι να συμφωνήσεις με το γεγονός ότι υπάρχει κακοήθεια και εγωισμός, κάτι το εντελώς μοχθηρό και λανθασμένο μέσα στους ανθρώπους, τότε, αντί να το αναγνωρίσεις όταν παρουσιαστεί στη ζωή σου, θα συμβιβαστείς μαζί του, και θα πεις πως δεν ωφελεί να το καταπολεμάς. Έχεις υπολογίσει αυτή την ώρα και την εξουσία του σκότους, ή δέχεσαι κάποια διάγνωση για τον εαυτό σου που παραβλέπει την αμαρτία; Λαμβάνεις υπόψη και το γεγονός της αμαρτίας στις ανθρώπινες σχέσεις και φιλίες που έχεις; Αν όχι, τότε σύντομα θα παγιδευτείς και θα συμβιβαστείς μαζί της. Αν όμως, αναγνωρίζεις ότι η αμαρτία είναι γεγονός, θα συνειδητοποιήσεις τον κίνδυνο αμέσως και θα πεις: «Ναι, καταλαβαίνω τι θα σήμαινε αυτό». Η αναγνώριση ότι υπάρχει αμαρτία δεν καταστρέφει τη βάση της φιλίας, αλλά εισάγει μια αμοιβαία εκτίμηση για το γεγονός ότι η βάση αυτής της ζωής είναι τραγική. Να προσέχεις πάντοτε από κάποια αξιολόγηση της ζωής που δεν αναγνωρίζει το γεγονός ότι υπάρχει αμαρτία.

Ο Ιησούς Χριστός ποτέ δεν εμπιστεύτηκε την ανθρώπινη φύση, ωστόσο, ποτέ δεν ήταν κυνικός ή καχύποπτος, επειδή είχε απόλυτη εμπιστοσύνη σ’ εκείνο που ο Ίδιος μπορούσε να κάνει για την ανθρώπινη φύση. Ο ασφαλισμένος άνθρωπος είναι ο εξαγνισμένος άνθρωπος, όχι ο αθώος. Ποτέ δεν είσαι βέβαιος για έναν αθώο άνθρωπο. Οι άνθρωποι δεν πρέπει να παραμένουν ως αθώοι· ο Θεός απαιτεί να είναι αγνοί και ενάρετοι. Η αθωότητα είναι το χαρακτηριστικό ενός παιδιού. Όμως, ένας ώριμος άνθρωπος που δεν προσαρμόζεται στο γεγονός ότι υπάρχει αμαρτία, είναι αξιόμεμπτος.