Ιούνιος 18


Μη σκέφτεσαι λοιπόν, ξεκίνα


Ο Πέτρος…περπάτησε επάνω στα νερά, για να έρθει

στον Ιησού. Βλέποντας όμως, τον άνεμο δυνατόν,

φοβήθηκε· (Ματθαίος 14:29-30).

Ο άνεμος ήταν πραγματικά δυνατός, και τα κύματα πραγματικά μεγάλα, αλλά ο Πέτρος δεν τα έβλεπε στην αρχή. Δεν τα έλαβε υπόψη· απλά, αναγνώρισε τον Κύριό του, και κατέβηκε από το πλοίο αναγνωρίζοντας Εκείνον και «περπάτησε επάνω στα νερά». Μετά, άρχισε να λαμβάνει υπόψη τα πραγματικά γεγονότα, και ευθύς βυθίστηκε. Γιατί ο Κύριός μας δεν μπορούσε να τον κάνει ικανό να περπατά κάτω στον βυθό όπως και στην επιφάνεια των κυμάτων; Ούτε το ένα μπορούσε να γίνει ούτε το άλλο, παρά μόνο με αναγνώριση του Κυρίου Ιησού.

Βγαίνουμε και περπατούμε βασισμένοι στον Θεό, όσον αφορά ορισμένα πράγματα, μετά, υπεισέρχονται οι δικές μας εκτιμήσεις και τότε βυθιζόμαστε. Αν αναγνωρίζεις τον Κύριό σου, δεν πρέπει να ασχολείσαι με το πού και πώς Αυτός επινοεί τις περιστάσεις για σένα. Οι πραγματικότητες είναι εκεί, αλλά, μόλις δώσεις προσοχή σε αυτές, σε κατακλύζουν· δεν μπορείς να αναγνωρίσεις τον Ιησού, και τότε, έρχεται η επίπληξή Του: «Σε τι δίστασες;» (εδ. 31). Όποιες κι αν είναι οι πραγματικές συνθήκες γύρω σου, συνέχισε να αναγνωρίζεις τον Ιησού και διατήρησε πλήρη την εμπιστοσύνη σου σ’ Αυτόν.

Αν συζητάς έστω και για μια στιγμή, όταν ο Θεός έχει μιλήσει, το όλο πράγμα τελειώνει εκεί. Ποτέ μην αρχίζεις να λες, «Διερωτώμαι αν πράγματι μου μίλησε ο Θεός», αλλά, ριψοκινδύνευσέ το αμέσως - άφησέ τα όλα επάνω Του. Δεν ξέρεις πότε θα ακουσθεί η φωνή Του, αλλά όποτε έρθει η αντίληψη του Θεού, έστω και με τον πιο ανεπαίσθητο τρόπο που μπορείς να φανταστείς, τότε, χωρίς περίσκεψη, παραδόσου σ’ Αυτόν. Είναι μόνο έτσι που Τον αναγνωρίζεις. Θα αναγνωρίσεις πιο καθαρά τη φωνή Του μόνο όταν αποτολμάς.